نوروپاتی شنوایی یا عدم همزمانی عصبی ( AN/DS)

نوروپاتی شنوایی یا عدم همزمانی عصبی ( AN/DS)

 

نوروپاتی شنوایی یا عدم همزمانی عصبی ( AN/DS) یکی از اختلالات عصب شنوایی است ، کسانی که دچار چنین اختلالی هستند در کشف اصوات ساده ممکن است مشکل خاصی نداشته باشند. به همین دلیل در آزمایش شنوایی سنجی تون خالص ممکن است کم شنوایی از ملایم تا عمیق داشته باشند اما نتیجه تست گفتاری بسیار ضعیفی را نشان می‌دهند که با آستانه‌های شنوایی تون خالص آنها همخوانی ندارد که این وضعیت در حضور نویز زمینه بارزتر می‌شود. به همین دلیل در گذشته این عدم انطباق تست‌ها عجیب به نظر می‌رسید و تصور می‌شد چنین افرادی متمارض به کم شنوایی هستند اما ظهور تست پاسخ‌های برانگیخته ساقه مغز وجود اختلال در عصب شنوایی تایید شد.

این اختلال تا چند سال پیش یکی از اختلالات ناشناخته بود البته مواردی نیز گزارش شده‌اند که اختلال را به سلول‌های مویی داخلی، سیناپس بین این سلولها با عصب شنوایی یا اختلال در ساقه مغز نسبت داده‌اند و به همین دلیل پیش بینی نتایج توانبخشی در چنین اختلالی مشکل است. به علت امکان وجود اختلال به این شیوه متخصصین استفاده از واژه، طیف نوروپاتی را ترجیح می‌دهند.

سرگیجه یا ورتیگو (Vertigo)

سرگیجه یا ورتیگو (Vertigo)

سرگیجه دورانی یا واقعی (Vertigo) حالتی است که فرد احساس می‌کند محیط اطرافش به دور سرش در حرکت یا چرخش است و یا اینکه محیط اطراف ثابت است امــا خودش در حال حرکت یا چرخش است. همین احساس حرکت یا چرخش است که سرگیجه واقعی را از سایر انواع (dizziness) «گیجی یا سبکی سر» متفاوت می‌کند.

 

در سبکی سر بیمار احساس عدم تعادل می‌کند امـــا احساس حرکت وجود ندارد. بیمار می‌گوید سرم گیج رفت و یا چشمهایم سیاهی رفت.سرگیجه ممکن است کاذب یا واقعی باشد. سرگیجه واقعی می‌تواند به علت مشکلات سیستم عصبی مرکزی مانند سکته مغزی یا گوش داخلی مانند نشانگان منییر باشد.

انواع ورتیگو:

انواع ورتیگو:

ورتیگو به احساسی اطلاق میشود که در طی آن فرد مبتلا احساس می‌کند که خود یا محیط اطراف او در حرکت است. در زیر به شرح و توضیح مختصر هرکدام از انواع ان پرداخته ایم:

  •  ورتيگوى وضعيتى سانترال
  • ورتیگو محیطی
  • ورتیگو پاتولوژیک

باروتروما یا ترومای فشاری (Barotrauma)

باروتروما یا ترومای فشاری (Barotrauma)

باروتروما یا ترومای فشاری (Barotrauma) به آسیبهای فيزيولوژيكي و فيزيوپاتولوژيكي ناشي از تغييرات فشار محيط روي فضاهاي هوائي موجود در حفرات بدن انسان اطلاق ميشود و يا به عوارض ناشي از فشار جو چه مثبت و چه منفي كه خود به دو قسمت تقسيم ميشود.فیزیکی ناشی از تغییرات فشار محیط اطراف روی فضاهای هوائی موجود در حفرات بدن انسان اطلاق میشود. این آسیب اغلب در مواردی مانند غواصی ، صعود به ارتفاعات و پرواز به آسمان مشاهده میشود.

الف: عوارض ناشي از انبساط يا انقباض حفرات محتوي گاز در بدن
ب : شرح عوارض ديگر كه در نتيجه آن گازهاي محلول در مايعات از بدن خارج گرديده

التهاب گوش میانی (Otitis Media)

التهاب گوش میانی (Otitis Media)

هرگونه روند التهابی در گوش میانی با یک پرده تیمپان نرمال را اوتیت میانی گویند.این بیماری از شایعترین عفونت های باکتریال اطفال است این بیماری بدنبال عفونت ویروسی دستگاه تنفسی فوقانی بروز می كند ، عفونت ویروسی دستگاه تنفسی فوقانی باعث اختلال عملكرد شیپور استاش می شود و بدین ترتیب عفونت از طریق شیپور استاش بطرف گوش میانی پیشرفت می كند و باعث ایجاد بیماری اوتیت مدیا می گردد .

اوتیت مدیا به سه صورت دیده می شود :

همه چیز درباره ی چست تیوب و مراقبت های از ان

همه چیز درباره چست تیوب 

طی فرایند تنفس وجود اندکی مایعات در فضای بین ریه ها و  قفسه سینه به حرکت ریه ها بدون سایش در حین تنفس کمک میکند. این عمل تحت تاثیر ماده ای به نام سورفاکتانت میباشد.اما ورود مقادیر کمی از هوا، خون،و یا چرک ناشی از اسیب  و یا خونریزی حین اعمال جراحی و یا بدنبال تروما به درون فضای جنب میتواند از اتساع کامل ریه ها  جلوگیری نماید و در نتیجه ان ریه ها به دلیل فشار مثبت دچار کلاپس کامل یا نسبی میشوند  سرانجام فرد دچار ارست تنفسی شده  در این موقعیت قرار دادن یک چست تیوب باعث خروج مواد یا هوا از فضای جنب شده و به تنفس بیمار کمک میکند

 

 

تحت شرایط عادی، فشار intrapleural زیر فشار اتمسفر است.هنگامی که بدلیل فشار بیش از حد هوا و یا مایع تغییرات فشار در ریه رخ میدهد، گذاشتن چست تیوب اجازه می دهد تا تخلیه مایعات از فضای جنب صورت گیرد و فشار intrapleural ، به فشار نرمال برگردد و در نتیجه تبادل گاز مناسب صورت گیرد و تنفس بیمار راحت شود.